Writing from our classes.

هر صبح روبه‌روی آینه می‌ایستادم و صورتم را نگاه می‌کردم. یک روز از آینه پرسیدم: «مرا می‌شناسی؟» آینه ساکت ماند. لبخند زدم و گفتم: «طبیعی است؛ تو فقط…

او همیشه می‌خندید. آن‌قدر زیاد که همه فکر می‌کردند هیچ غمی در زندگی‌اش ندارد. وقتی وارد اتاق می‌شد، اولین کسی بود که شوخی می‌کرد. من با خودم می‌گفتم…

تنهایی من آدم عجیبی است. همیشه وقتی همه می‌روند، می‌آید و کنارم می‌نشیند. گاهی دوستش دارم، چون اجازه می‌دهد خودم باشم؛ گاهی هم از او متنفرم، چون…

همیشه، هر وقت به دیدن مادربزرگم می‌رفتم، در گوشه‌ای از اتاق، پیراهنی آویزان بود. هیچ‌وقت آن را دور نمی‌انداخت. من بیشتر اوقات از آن پیراهن می‌ترسیدم…

نگاه‌هایش با خشم به کف اتاق دوخته شده بود. می‌خواست فریاد بزند، می‌خواست از دیوارها بپرسد چگونه کودکی چون او را در خود زندانی کرده‌اند. اما آیا…

پیرمرد چمدان کهنه‌اش را بست و نگاهی به خانه خالی انداخت؛ خاطراتی را که در این خانه داشت، مرور کرد و بعد کلید را زیر گلدان ورودی گذاشت. امروز روز…